مقاله بررسی نظریه نظارت انتخاباتی در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران / حجه الاسلام دکتر سیدابراهیم حسینی

چکیده
براساس اصل نود و نهم قانون اساسي نظارت بر انتخابات بر عهده شوراي نگهبان است. درباره ي ماهيت اين نظارت ديدگاه هاي متفاوتي مطرح شده است؛ برخي ماهيت نظارت را استصوابي و برخي آن را استطلاعي مي دانند. نظريه ي ديگري كه در اين زمينه مطرح شده است، نظريه «نظارت انتخاباتي» است. بر اساس اين نظريه، كاربرد نظارت استصوابي و استطلاعي، هر كدام به تنهايي در حوزه حقوق خصوصي است، ولي نظارت بر انتخابات از مقوله حقوق عمومي است. از اين­رو، ماهيت نظارت شوراي نگهبان بر انتخابات، نه استصوابي يا استطلاعي، بلكه «نظارت انتخاباتي» است. در اين نوشتار نظريه مذكور با رويكردي فقهي ـ حقوقي بررسي و نقد مي شود. براساس يافته هاي اين تحقيق، تعريف نويسنده محترم از نظارت استصوابي و انتخابي كامل نيست و نمي­توان كاربرد نظارت استصوابي و استطلاعي را به حقوق خصوصي منحصر نمود، زيرا ماهيت نظارت با توجه به جايگاه ناظر و استقلال و يا عدم استقلال وي تعيين مي­شود و ماهيت نظارت شوراي نگهبان بر انتخابات به ادله متعدد «نظارت استصوابي» است و تفسير شوراي نگهبان نيز مويد اين تحليل و تفسير است.
 
فایل ضمیمه: 
پیوستاندازه
دانلود فایل pdf 567.5 کیلوبیت [0 بار دانلود]554.21 کیلوبایت